Bir Erasmus+ projesine giderken genellikle programın nasıl ilerleyeceğini, hangi etkinliklere katılacağınızı ve neler öğreneceğinizi düşünüyorsunuz. Fakat bazen bir projenin size kattıkları, programda yazanlardan çok daha fazlası olabiliyor.

Model UNESCO Romania 2024 benim için tam olarak böyle bir deneyimdi. Bu projeyi özel kılan en önemli noktalardan biri, süreç boyunca kriz yönetimi ile sürekli karşılaşmamızdı. Her şey her zaman planlandığı gibi ilerlemedi. Ancak yaşanan her beklenmedik durumda takım arkadaşlarımızla birlikte çözüm üretmeye çalışmak, projenin en önemli kazanımlarından birine dönüştü.

Romanya’ya ilk adım

Projenin ilk günü oldukça hareketli başladı. İlk olarak açılış konferansının gerçekleştirileceği salona götürüldük. Bizi geleneksel danslar ve müziklerle karşılamaları, daha ilk andan itibaren Romanya kültürünü deneyimlememizi sağladı.

Bir projenin açılışını yalnızca konuşmalar ve sunumlarla yapmak yerine, ev sahibi ülkenin kültürünü müzik ve dans aracılığıyla tanıtması oldukça güzel bir başlangıçtı. Konferansta proje hakkında gerekli bilgileri aldıktan sonra asıl çalışmaların gerçekleştirileceği okula geçtik.

Küçük bir kriz, büyük bir anı

İlk günün sonunda küçük bir krizle karşılaştık. Dönüş için kullanacağımız aracın olmayacağını öğrendik. İlk anda bu durum biraz şaşırtıcıydı. Fakat bir süre sonra bunu problem olarak görmek yerine alternatif üretmeye karar verdik.

Takım arkadaşlarımızla birlikte şehri biraz dolaşmaya çıktık. Bu belki programın bir parçası değildi ama günün sonunda oldukça güzel bir anıya dönüştü. O an, bir projenin yalnızca planlanan etkinliklerden oluşmadığını fark etmeye başladım.

Kriz yönetimi gerçek hayatta

Proje boyunca yaşadığımız bu ve benzeri durumlar, kriz yönetimini yalnızca bir kavram olarak değil, gerçek bir deneyim olarak anlamamı sağladı. Bir sorun ortaya çıktığında herkesin farklı bir çözüm önerisi olabiliyor.

Kimi zaman hızlı karar vermek gerekiyor, kimi zaman ise önce sakinleşip durumu anlamak. Burada takım çalışmasının önemi ortaya çıkıyor. Tek başınıza çözmekte zorlanabileceğiniz bir problemi, birkaç kişinin fikrini bir araya getirerek çok daha kolay çözebiliyorsunuz.

Bizim takımımızın birbirine uyum sağlaması bu noktada büyük bir avantajdı. Birbirimizi dinledik, fikirlerimizi paylaştık ve gerektiğinde birbirimize destek olduk. Bu nedenle proje boyunca yaşadığımız küçük aksaklıkların aslında bize önemli bir beceri kazandırdığını düşünüyorum: Her şey yolunda gitmediğinde de yolculuğa devam edebilmek.

Artık daha fazla birlikteydik

İkinci gün proje alanına kendi imkânlarımızla otobüs kullanarak gittik. Artık ilk günün yabancılığı biraz geride kalmıştı. İnsanlarla daha fazla sohbet ediyor, birlikte hareket ediyor ve projenin akışına daha kolay adapte oluyorduk.

Bu gün aynı zamanda projenin kapanış sürecine girdiğimiz gündü. Yoğun geçen çalışmaların ardından şehirde yürüyüş yaptık. Bükreş’in sokaklarında yürürken bir yandan şehri keşfettik, bir yandan da proje boyunca yaşadıklarımız hakkında konuştuk.

İlk gün yaşadığımız heyecanla ikinci günkü rahatlığımız arasında bile büyük bir fark olduğunu hissedebiliyordum. Birlikte geçirilen zaman insanları gerçekten birbirine yaklaştırıyor.

Birlikte çalışmanın gücü

Bir Erasmus+ projesinde farklı insanlarla aynı ekipte yer almak her zaman kolay olmayabilir. Farklı çalışma alışkanlıkları, farklı iletişim biçimleri ve farklı beklentiler olabiliyor. Ancak bizim ekip içerisinde kurduğumuz uyum, sürecin çok daha rahat ilerlemesini sağladı.

Bence iyi bir ekip olmak, herkesin aynı şeyi düşünmesi anlamına gelmiyor. Tam tersine, farklı fikirlerin ortaya çıkmasına rağmen ortak bir noktada buluşabilmek anlamına geliyor. Bu proje bana ekip arkadaşlarıma güvenmenin ve gerektiğinde onların fikirlerine alan açmanın ne kadar önemli olduğunu gösterdi.

Bükreş’i keşfederken

Projenin üçüncü gününde Bükreş gezisi gerçekleştirdik. Artık proje çalışmalarının tamamlanmasının verdiği rahatlıkla şehri daha özgür bir şekilde keşfetme fırsatımız vardı.

Sokaklarda yürümek, şehri gözlemlemek ve birlikte zaman geçirmek projenin güzel bir finaline dönüştü. Bir ülkeyi kısa süreliğine ziyaret etmek ile orada bir proje kapsamında farklı insanlarla birlikte zaman geçirmek arasında gerçekten büyük bir fark var.

Çünkü bu kez yalnızca bir turist olarak şehri görmüyorsunuz. Birlikte çalıştığınız insanların gözünden şehri de tanımaya başlıyorsunuz.

Benim için en büyük kazanç

Bükreş’ten ayrılırken geriye dönüp düşündüğümde aklımda kalan ilk şey proje programı değil, insanlar oldu. Takım arkadaşlarım, hocalarım ve proje boyunca tanıştığım diğer katılımcılar bu deneyimin farklı bir parçasını oluşturdu.

Özellikle hocalarımızın desteği, karşılaştığımız durumlarda bize yol göstermeleri ve takım arkadaşlarımın birbirine uyum sağlaması sayesinde proje benim için çok daha keyifli hâle geldi. Yeni insanlarla tanışmak zaten Erasmus+ projelerinin en güzel taraflarından biri. Ancak bazı insanlarla yalnızca birkaç gün geçirmenize rağmen aranızda uzun süre hatırlayacağınız bir bağ oluşabiliyor.

Bazen en güzel anılar planlanmamış olanlardır

Model UNESCO Romania 2024 bana bir projenin yalnızca planlanan etkinliklerden oluşmadığını gösterdi. Bazen otobüs gelmez ve şehri yürüyerek keşfedersiniz. Bazen plan değişir ve yeni bir çözüm üretmeniz gerekir. Bazen beklemediğiniz bir sorun çıkar ama takım arkadaşlarınızla birlikte bunun üstesinden gelirsiniz.

Bu yüzden bu deneyimden geriye baktığımda krizleri olumsuz anılar olarak hatırlamıyorum. Tam tersine, birlikte çözüm ürettiğimiz anları hatırlıyorum. Çünkü Erasmus+ bana bir kez daha şunu gösterdi: Bir yolculuğu unutulmaz yapan şey, her şeyin kusursuz ilerlemesi değil; karşılaştığınız her durumda yanınızda birlikte hareket edebileceğiniz insanların olmasıdır.