Bir Erasmus+ projesine katıldığınızda bazen neyle karşılaşacağınızı aşağı yukarı tahmin edersiniz: yeni insanlar, farklı kültürler, grup çalışmaları ve bolca yeni deneyim. Ancak bazı projeler, size bunların yanında kendinizi ifade etme ve düşüncelerinizi savunma konusunda da yeni alanlar açıyor.

Benim için MUN deneyimi tam olarak böyle bir süreçti. Toplum önünde konuşmak, farklı görüşleri dinlemek, tartışmalara katılmak ve bir takımın parçası olarak hareket etmek projenin temel noktalarından bazılarıydı. Üstelik bütün bunları farklı kültürlerden gelen insanlarla aynı ortamda gerçekleştirmek, deneyimi benim için çok daha özel hâle getirdi.

Romanya bizi karşılıyor

Projenin ilk günü oldukça renkli başladı. Açılış konferansına katıldığımızda bizi geleneksel şarkılar ve kültürel gösteriler karşıladı. Henüz projeye ve katılımcılara alışmaya çalışırken böyle bir karşılama görmek, bulunduğumuz ülkenin kültürünü daha ilk andan itibaren hissetmemizi sağladı.

Konferansta proje yöneticilerinden projenin amacı, programı ve süreç boyunca bizi bekleyen çalışmalar hakkında bilgi aldık. Ardından MUN’un gerçekleştirileceği okula geçtik. Okuldaki ilk saatler daha çok tanışma ve kaynaşma üzerineydi. Çeşitli oyunlar oynadık, birbirimizi tanımaya çalıştık ve farklı ülkelerden gelen katılımcılarla sohbet ettik.

İlk seanslar ve ilk şehir keşfi

Sonrasında ilk seanslar başladı. İlk günün en güzel taraflarından biri, hem resmi bir programın parçası olduğumuzu hissetmek hem de aynı zamanda arkadaşlarımızla oldukça rahat bir ortamda iletişim kurabilmekti.

Günün sonunda takım arkadaşlarımla birlikte şehri keşfetmeye çıktık. Projenin yoğunluğundan biraz uzaklaşıp Bükreş’in sokaklarında yürümek, sohbet etmek ve şehri kendi gözümüzle görmek güzel bir kapanış oldu.

Artık sadece dinlemiyorduk

İkinci günle birlikte projenin asıl temposu kendini daha fazla göstermeye başladı. Bu kez daha fazla hazırlık ve ekip çalışması gerektiren etkinlikler gerçekleştirdik. MUN formatının gerektirdiği şekilde farklı konular üzerinde çalışırken yalnızca kendi düşüncelerimizi ortaya koymakla kalmadık; diğer katılımcıların fikirlerini de dinlemek ve bunlara karşılık vermek durumunda kaldık.

Benim için bunun en değerli tarafı, konuşmanın aslında dinlemekle başladığını fark etmekti. Bir fikri savunmak kadar karşınızdaki kişinin neden farklı düşündüğünü anlamaya çalışmak da önemliydi.

Farklı kültürlerden gelen insanların aynı konuya birbirinden oldukça farklı yaklaşımlar getirmesi, tartışmaları daha zengin hâle getirdi. Aynı zamanda farklı öğrencilerle iletişim kurma fırsatımız oldu. Her yeni konuşma, hem sosyal hem de kişisel anlamda kendimizi biraz daha geliştirmemizi sağladı.

Takım arkadaşlarımla uyum

Takım arkadaşlarımla olan uyumumuz bu süreçte büyük bir avantajdı. Görevleri paylaşırken, fikir üretirken ve çalışmalarımızı hazırlarken birbirimizi destekledik. Bu sayede yoğun programın içinde bile oldukça eğlenceli bir çalışma ortamı oluşturduk.

Birlikte çalışmak yalnızca görevleri bölüşmek anlamına gelmiyor. Zaman zaman farklı fikirleri konuşmak, birbirimizin çalışma biçimine uyum sağlamak ve ortak bir noktada buluşmak gerekiyor. Bu süreç bana, farklılıkların doğru iletişimle ortak çalışmayı güçlendirebileceğini gösterdi.

Küçük bir başarı, büyük bir motivasyon

İkinci günün sonunda yapılan değerlendirmelerde başarılı bulunan projeler ve katılımcılar açıklandı. Benim için günün en güzel anlarından biri, bulunduğum komitede “Honorable Delegate” seçilmek oldu. Bu unvanın yanında bir de madalya almaya hak kazandım.

Böyle bir geri bildirim almak benim için yalnızca bir ödül değildi. Proje boyunca verdiğim emeğin ve aktif katılımımın fark edildiğini görmek, kendime olan güvenimi de artırdı. Bazen bir projenin sonunda elinizde kalan şey yalnızca bir sertifika olmaz. Bazen küçük bir başarı, gelecekte benzer alanlarda daha fazla yer almak için sizi motive eder.

MUN’un ötesinde kültürlerarası bir deneyim

Projenin bana kattığı en önemli şeylerden biri de farklı kültürlerden insanlarla aynı ortamda çalışmak oldu. Farklı ülkelerden gelen katılımcılarla birlikte aynı görev üzerinde çalışmak, kültürlerarası iletişimin günlük hayatın içinde nasıl gerçekleştiğini görmemizi sağladı.

Birlikte karar vermek, fikir ayrılıklarını konuşmak, ortak bir noktada buluşmak ve zaman zaman birbirimizin çalışma biçimine uyum sağlamak bana farklılıkların bir engel olmak zorunda olmadığını gösterdi. Aksine doğru iletişim kurulduğunda farklı bakış açıları ortak çalışmayı çok daha güçlü hâle getirebiliyor.

Dersliklerden Bükreş sokaklarına

Üçüncü gün geldiğinde artık projenin sonuna yaklaşmıştık. Bu kez programımızda proje tarafından düzenlenen bir Bükreş gezisi vardı. Önceki iki günün yoğun çalışmalarından sonra şehri daha rahat bir tempoda keşfetmek oldukça keyifliydi.

Bükreş’in sokaklarında yürürken şehrin mimarisini, günlük yaşamını ve kültürel dokusunu gözlemleme fırsatı bulduk. Birlikte fotoğraflar çektik, sohbet ettik ve projenin en güzel anlarını değerlendirdik.

Aslında bu gezi, proje boyunca kurduğumuz ilişkilerin de başka bir ortamda devam etmesini sağladı. Okulda aynı komitede çalıştığımız insanlarla bu kez şehri gezerken sohbet ediyor, birbirimizi daha farklı yönlerimizle tanıyorduk.

Üç gün, birçok yeni deneyim

Sonunda İstanbul’a dönüş vakti geldi. Geride yalnızca üç günlük bir program bırakmıştık ama bu kısa sürede oldukça fazla şey deneyimlemiştik.

Toplum önünde konuşma ve tartışma konusunda kendimi geliştirdim. Takım çalışmasının önemini bir kez daha gördüm. Farklı kültürlerden insanlarla iletişim kurmanın ve onların bakış açılarını dinlemenin ne kadar değerli olduğunu deneyimledim.

En önemlisi ise bir fikri savunmanın, farklı düşüncelere saygı göstermenin ve ortak bir çalışma ortaya koymanın aslında günlük hayatın birçok alanında kullanabileceğimiz beceriler olduğunu fark ettim.